امروز دوباره تصمیم به نوشتن یادداشتها و روزمرگیها بر روی وبلاگ گرفتم ، مدتی طول کشید تا این اسم رو پیدا کردم ( روزهای ما OurDays ) ، بعد از بین پوسته ها دنبال پوسته ای به رنگ آبی گشتم . آبی رنگ ملایم و آرامش بخشیه ! این رنگ رو از تموم رنگها بیشتر دوست دارم .
بعد نوبت به قسمت “درباره” رسید ، چی باید می نوشتم ؟ دوست داشتم چیزی از خودم ، وبلاگم می نوشتم . یاد وبلاگ “مسعود بهنود” افتادم که نوشته : ” حاصل چهل سال زندگي حرفه ايم سيزده کتاب است: از سيد ضيا تا بختيار، 275 روز بازرگان، حروف[ دو حرف و حرف ديگر ]، اين سه زن، از دل گريخته ها، ضد ياد، امينه، ما می مانيم، گلوله بد است و … “
هدفم از نوشتن (فعلا” ) تنها خالی کردن ذهنم است ، همین ! این وبلاگ یک وبلاگ سیاسی نیست ، اما ممکن است از آن زیاد بنویسم ، چرا که به قول دوستی ” همه ما ایرانیها دیگه به نوعی سیاسی هستیم ! ” در این پست هدفم شروع مطالبم نیست ، بلکه تنها شروعی است ….